Ataki paniki

Ataki paniki charakteryzują się uczuciem strachu, przerażenia, dyskomfortem, a także intensywnymi objawami fizycznymi. Można sklasyfikować je jako oczekiwane lub nagłe. Co robić podczas ataku paniki? Sprawdź.

Nagłe lub oczekiwane ataki paniki

Ataki paniki mogą różnić się nie tylko intensywnością i czasem trwania, ale także sposobem ich powstawania. Wyróżnia się ich dwa podstawowe typy.

  1. Oczekiwane ataki paniki:  pojawiają się, gdy dana osoba ma do czynienia z sytuacjami lub bodźcami, które są w stanie je aktywować. Na przykład ktoś, kto boi się zamkniętych przestrzeni (klaustrofobia), może spodziewać się ataku w windzie lub w zamkniętych przestrzeniach. Osoba, która boi się latania (awiofobia), może mieć atak paniki, jeśli zostanie zmuszona do wsiadania do samolotu.
  2. Nagłe ataki paniki:  występują bez możliwej do zidentyfikowania przyczyny. Mogą również pojawić się w sytuacjach, w których dana osoba znajduje się w stanie całkowitego relaksu, niezależnie od obecności sygnałów wewnętrznych takich jak negatywne myśli, niepokój, napięcie, strach lub określone objawy fizyczne. Nie trzeba stawiać czoła przedmiotom lub sytuacjom, które mogą być źródłem lęku.

Indywidualne reakcje na ataki zmieniają się w zależności od tego, czy są oczekiwane, czy nie. Te pierwsze są przerażające, ale z drugiej strony dają możliwość bardziej funkcjonalnej i skutecznej reakcji.

Atak paniki – reagowanie

Napady paniki powodują objawy podobne do innych poważnych schorzeń. Czasami są tak intensywne, że przypominają prawdziwy atak serca. Najwięcej osób ma problemy z trudnościami w spokojnym oddychaniu. Dlatego w przypadku wystąpienia dużego lęku należy spróbować spowolnić rytm oddechu oraz natłok myśli. Dzięki temu ciało i umysł powoli powrócą do stanu spokoju. Najszybszą i najskuteczniejszą strategią łagodzenia fizycznych objawów związanych z atakiem paniki jest spowolnienie i pogłębianie oddechu. Wystarczy, że usiądziesz lub zatrzymasz się i weźmiesz kilka głębokich wdechów i wydechów. Na dłuższą metę bardzo pomocne okazują się techniki relaksacyjne. Jako najskuteczniejszą metodę pomocy długoterminowej uznaje się terapię poznawczo-behawioralną.

About Author /